Rozdział pierwszy ♥

 1 czerwiec. 
Perspektywa Alexandry.

   Usłyszałam drażniący moje uszy odgłos.Nerwowo walnęłam w urządzenie wskazujące godzinę 11.Chwyciłam za telefon od razu dzwoniąc do mojej przyjaciółki. To dzisiaj miałyśmy wyjechać do Niemiec na koncert. Koncert,o którym marzyłyśmy..

Perspektywa Elishabett: 

   Nie mogłam spać.. Zdążyłam już skoczyć do sklepu i pójść z psem na spacer. Teraz chodziłam po moim pokoju nie wiedząc co ze sobą zrobić. Chciałam pójść do Alex, ale wiedziałam, że jeszcze będzie spała.. Właśnie miałam wychodzić z pokoju, by iść porozmawiać z mamą o dzisiejszym wyjeździe, ale zadzwonił telefon. Zerknęłam na wyświetlacz. wyświetliło się zdjęcie mojej przyjaciółki, podniosłam telefon i nacisnęłam zieloną słuchawkę 
-Hej!

Perspektywa Alexandry.

   Usłyszałam w słuchawce głos mojej przyjaciółki, i doskonale wiedziałam, że już od dawna jest na nogach. 
-I co, gotoooowa?- zapytałam ziewając.
-Hmmm... Nie wiem.. O której wyjeżdżamy z twoim tatą?-zapytała, czułam, że jest zestresowana.
-Koło 14.00. Wiesz co, zbiorę się i wpadnę do ciebie, a później wrócimy do mnie.. Sprawdzimy czy wszystko mamy, ok?-zapytałam
-Spoko, wpadaj. Ja pójdę jeszcze z mamą porozmawiać.
-Ok. To widzimy się za chwilę.-pożegnałam się i pobiegłam do łazienki.
Wzięłam ze sobą to. Szybko się przebrałam i poszłam zjeść śniadanie.




      Spojrzałam na wyświetlacz blackberry,na  którym widać było uśmiechniętą twarz Zayn'a. Uwielbiałam o każdej porze dnia oglądać  tą fotografię.Uśmiechnęłam się do telefonu,który po chwili odłożyłam na stół.Dojadłam resztę płatek i szybkim ruchem znalazłam się w pokoju.Otwarłam walizki w celu sprawdzenia wszystkich potrzebnych rzeczy,postanowiłam nie czekać na przyjaciółkę i sama to wszystko przewertować. Kiedy stwierdziłam iż wszystko co potrzebne znajduje się na miejscu,zamknęłam walizkę.Ciężkim ruchem upadłam na łóżko spoglądając w sufit.Zastanawiałam się czy ten wyjazd cokolwiek zmieni w moim życiu.Czy coś się wydarzy.Jestem podekscytowana,a za razem zdenerwowana.
    Po głębokim rozmyślaniu ubrałam wcześniej przygotowane buty,które stały w korytarzu.Chwilę później drzwi od mieszkania były zamknięte.Po pięciu minutach przyjemnego spaceru znalazłam się przed domem Elishabett. Drzwi otwarła mi uśmiechnięta dziewczyna,która po chwili przytuliła mnie do siebie.
     Wzięłam jej jedną z walizek i razem powędrowałyśmy do mojego domu.

Perspektywa Elishabett:

Zeszłam do mamy, była w kuchni, chyba zaczynała robić obiad. Dziwne.. Nigdy tego nie robi, zawsze coś zamawiamy..
-Wyjeżdżamy o 14.00 z tatą Alexandry. Gdzie tata?-zapytałam, bo chciałam się z nim pożegnać.
-Musiał pojechać do pracy, dostał nowe, duże zlecenie.
-Aha.- siadłam przed telewizorem i przeskakiwałam po kanałach, nie mogąc nic znaleźć. Znalazłam mój ulubiony program "Słodki Biznes" Uwielbiam to! A szczególnie Buddiego ;)
-Spakowałaś się?-zapytała mama, nawet nie zauważyłam, kiedy usiadła obok mnie, pewnie byłam zbyt zapatrzona w ekran.
-Tak, zaraz przyjdzie Alex i sprawdzimy, czy wszystko mamy.-odpowiedziałam, nie odwracając wzroku od ekranu.
-Jak chcesz to mogę ci w tym pomóc-zaproponowała mama, zdziwiło mnie to zazwyczaj się prawie do siebie nie odzywamy. Najczęściej to ani jej ani taty nie ma w domu..
-Niee... Nie trzeba, zrobiłam sobie listę, i mam już wszystko, to tylko tak by się upewnić.-odpowiedziałam, lekko zszokowana.
-Ok. Jak byś czegoś potrzebowała to mów. A. I jeszcze jedno, ja wychodzę za godzinę, na obiad robię spaghetti.-powiedziała.
-Ok.
-Pieniądze ci zostawię na kredensie.- chyba nie chciała kończyć rozmowy, nie wiem dlaczego, czyżby myślała, że może mi się coś stać?
-Dobrze, ale wy już dawaliście mi pieniądze.-odpowiedziałam
-Ale to na wszelki wypadek, jakby ci zabrakło, albo jak byś znalazła coś fajnego i chciała sobie kupić.Idę kończyć obiad.
-Ok. Dziękuję. -  posłałam mamie uśmiech, odwzajemniła go po czym wyszła z pokoju zmierzając do kuchni.
"Słodki biznes" się skończył. Popatrzyłam na zegarek była 12:35. Zastanawiałam się dlaczego nie ma jeszcze Alex. Uznałam, że pójdę do pokoju pomalować paznokcie, wybrałam beżowy lakier. Gdy wyschy weszłam na chwilę na twittera i napisałam: ' mój szczęśliwy dzień trwa, mam nadzieję, że nic mi dzisiaj nie zepsuje humoru ;)' wyłączyłam laptopa i poszłam zjeść obiad. Gdy wróciłam była już 13.30. Wzięłam rzeczy i poszłam do łazienki przebrać się. Gdy wyszłam na sobie miałam to:

  Wziąwszy telefon z biurka,włożyłam go do torebki. Wzięłam ze sobą walizki i zeszłam na dół.Chwyciłam za pieniądze które mi zostawiła mama.. 'Postarała się nawet zmieniła na euro' -pomyślałam. I w tym momencie zadzwonił dzwonek do drzwi. Otworzyłam je. Na schodach stała Alex. Przytuliłam ją. Wzięła jedną z moich walizek, ja zabrałam drugą, wyszłam i zamknęłam drzwi na klucz. Poszłyśmy do niej.
W czasie drogi powiedziałam:
-Ogarniasz, że za kilkanaście godzin spełni się nasze marzenie?- zapytałam, nadal niedowierzając.
-Dziwne, no nie?- powiedziała kopiąc kamyk.
-Myślałaś kiedyś o tym co się stanie kiedy spełnisz swoje marzenie? Znajdziesz nowe? Przestaniesz marzyć?- zastanowiło mnie to.. A może wcale nie powinnyśmy jechać na ten koncert.. O nie! O czym ja myślę! Taka szansa może być tylko jedyna..
-Nie wiem. Nie przejmuj się tym na razie-powiedziała uśmiechając się do mnie serdecznie.- Chodź tata już na nas czeka- doszłyśmy do jej domu w milczeniu.
Pożegnałyśmy się z mamą Rudej i wsiadłyśmy do samochodu.Wyjechałyśmy. Wyjechałyśmy w podróż po marzenia ;)

A WIĘC JEST PIERWSZY ROZDZIAŁ, za co z góry przepraszam.Długoo,ale to naprawdę długo czekałyście...
Drugi pojawi się szybciej :)